Vriendschap

Simpel Geluk, zo heet de actiefste groepschat op mijn telefoon. Het is die van mijn vriendengroep. We noemen ons de Zeven, al zijn we met acht. Zo’n twintig jaar geleden leerden we elkaar kennen tijdens onze studie. Toen een van ons een gebroken hart had, riepen we de appgroep in het leven. Humor was ons fort, vonden we zelf, en een stroom lollige berichten het beste medicijn.

‘Simpel geluk’ dekt allang de lading niet meer. Nog altijd gaan de grappen over en weer, maar in de loop der jaren deelden we ook de geboortes van kinderen, relatiebreuken, werkdilemma’s, en het overlijden van onze ouders. Toch was ik onvoorbereid op het bericht dat ik een jaar geleden in Simpel Geluk kreeg: één van ons bleek onomstotelijk een doodenge, want mogelijk dodelijke ziekte te hebben. We reageerden alle zeven identiek, meteen. ‘Ik kom eraan’ typte de een na de ander. Als door een magneet aangetrokken fietsten we vanuit alle hoeken van de stad naar onze vriendin toe. Natuurlijk wilde ik er voor haar zijn, maar er speelde nog iets. Zelf voelde ik me ook totaal ontredderd. Ik móest bij haar en mijn andere vrienden zijn. Alleen met hen kon ik het aangaan. De Zeven was op dat moment de belangrijkste relatie in mijn leven.

De ondertitel die hoogleraar sociologie Beate Völker haar boek 'Vriendschap' heeft meegegeven, is dan ook precies goed: 'Alles over de belangrijkste relatie in ons leven'. ‘Alles’ is een groot woord, maar het boek is inderdaad veelomvattend.

Lees meer over 'Vriendschap' van Beate Völker, en mijn eigen vriendengroep online in Trouw.